Al die ontwikkelingen die neigen naar bezuinigingen via privatisering lopen op een kostenverhoging en kwaliteits verlaging uit. Ruim voldoende voorbeelden van hoe het niet moet lees je uit de praktijk in het nieuws. Steeds opnieuw blijkt achteraf dat er meer geld bij moet en steeds opnieuw blijkt dat er niets van geleerd is: Het geld regeert.

We gaan met mensen om en hoewel geld nodig is om zaken te vergoeden blijkt toch dat soms met minder geld en meer liefde betere resultaten worden bereikt dan voor grote organisaties noodzakelijke opgelegde structuren en 'eenheidsworsten' en vaak wisselende inzet van personen.
Het grote goede voorbeeld is de PGB verstrekking waarvoor mensen via klikgesprekken en overeenkomsten hulp van personen kunnen inhuren die steeds dezelfde perso(o)n(en) als persoonlijke hulp doen verschijnen wat uiteindelijk iets extra's oplevert in welzijn/-voelen en mogelijk een stukje genezing. Onze ervaring (als PGB ontvanger) is dat het CIZ zeer goed luistert naar het beeld van behoeften die bestaan bij de aanvrager en dit toetsen aan de regels en uiteraard over grote kennis beschikken. Ga je de aanvragen laten doen door duizenden indiceerders verplicht je hen (als ze hun werk goed willen doen) voortdurend bij te scholen en ervaring op te doen waarbij fouten maken onvermijdelijk is. Praktijk ervaring is onbetaalbaar en zou je het CIZ gaan vermijden dan verlies je heel veel geld besparende ervaring, kennis en opgebouwde cliëntendossiers/-geschiedenis waardoor veel onderzoek opnieuw zou moeten worden gedaan.
Optimale zorg is maatwerk dat kundig moet worden ontworpen en vastgesteld, passend binnen de regels, aansluitend op de wensen van de aanvrager(ster) en uitgevoerd worden door kundig en menselijk personeel dat die zorg niet alleen met plezier uitvoert vanwege de verdiensten maar ook vanwege medemenselijkheid. Uiteindelijk zal dit toch goedkoper zijn naar mijn mening.

M.vr.gr. Puran

Hallo,
ik vind dit een erg slechte ontwikkeling. Ja, aan de ene kant klopt het wel dat zorgaanbieders vaak al een (goede) kijk op de problematiek hebben maar waar blijft de onafhankelijkheid van de indicatiestelling? Het kan toch niet zo zijn dat een grote instelling bv voor verstandelijk gehandicapten gaat bepalen welke zorg voor wie bedoelt is?? Dat zal een grote smak met geld gaan kosten want dan word en natuurlijk maximaal gescoord zodat er maximaal binnengehaald kan worden. Dit klinkt erg negatief maar dit zal de praktijk blijken volgens mij. De gevolgen zullen dan weer zijn dat de kosten de pan uitreizen.
Een ander punt is het PGB. Als grote instellingen indicaties moeten gaan stellen dan willen ze niet dat mensen dit in pgb uitgekeerd krijgen, dit zou voor hun inkomstenverlies betekenen. Mensen worden dus weer afhankelijk van de grote instellingen en zullen hun budget voor pgb aanzienlijk zien slinken terwijl de "natura"zorg veel toegankelijker word. Lijkt mij zo klaar als een klontje....
Ben benieuwd naar nog meer reakties.
Vriendelijke groeten,
Jacqueline van Cadsand

Ik ben op dit moment bezig met een ZZP aan te vragen voor mijn kind. Het B formulier zelf ingevuld en door MEE mee laten beoordelen en verzonden. Het is geen gemakkelijke taak maar toch zo ik als moeder zoiets niet uit handen willen geven aan (passerende)hulpverleners.
Op basis van rapporten die bv alleen van een dagbehandeling komen schets je geen volledig beeld van de problematiek en van het leven. Erg veel personele wisselingen en tijdgebrek geven wel een heel magere weergave. Het is m.i. heel belangrijk dat bij het indiceren goed wordt geluisterd naar de meest betrokkenen. Vaak familie dus maar het kan ook een clientcoordinator zijn of een casemanager. Er zijn enorme financiele belangen mee gemoeid.In een ziekenhuis kan een arts een dbc (diagnose behandelcombinatie) invullen die het meest oplevert (en niet geheel onwaar is). En andersom zijn veel dbc weer niet kostendekkend etc. Kortom het is niet zo gemakkelijk om een objectieve beoordeling te maken. Er wordt nu ook nog eens gezegd nu teveel mensen een ZZP 7 (is een duur pakket) hebben...
De maatschappij wil zo graag geloven dat alle verstandelijk beperkten tegenwoordig in principe een volwaaardig bestaan kunnen opbouwen. Alleen wordt vergeten dat dat geld kost!
J. Oosterwechel

Ik ben van mening dat in mijn geval (voor mijn dochter) de behandelaar (psycholoog/ouderbegeleidster van kinderpsychiatrisch ziekenhuis) een advies/indicatie zou moeten kunnen geven, zij kennen de gezinssituatie en weten wat nodig is. Zij weten alles over de aandoening en daaruit zou m.i een juiste indicatie uit kunnen komen.

Dus de indicatiestelling overlaten aan de professionals in de zorg die het kind/de volwassene begeleiden en niet bij de zorgaanbieders.

Lijkt me weinig bugethouders zich hier in kunnen vinden.
Er is dan geen overleg meer, maar zal eenzijdig worden.
Vraag me af wat de reden hiertoe is, zal ongetwijveld niet zijn om de zorgvraag duidelijker in beeld te krijgen.
Zal te maken hebben met € zodat er wel geld kan blijven gaan naar groepspraktijken en ziekenhuizen, die hebben nu eenmaal een stevige vertegenwoordiging.
Lijkt er steeds meer op dat het een gunst is, als onze doelgroep geld voor zorg krijgt.

Hoop dat het nieuwe kabinet een ''zorgzamer hart'' zal hebben voor onze doelgroep.

O, ja verzekeringsmaatschappijen heten nu Zorgkantoren....

Wat wordt hier eigenlijk bedoeld met Zorgaanbieders?
Ik denk niet iemand die huishoudelijke hulp biedt bij een gehandicapte, of iemand die logeeropvang biedt voor kinderen met ASS.

Het heeft er meer schijn van dat hier de verzekeringsmaatschappijen bedoeld worden.
Een zeer sterk staaltje van eufemistisch taalgebruik. Waarom toch altijd mensen op het verkeerde been proberen te zetten, is er iets te verbergen of zo?

Het lijkt mij uiteraard geen goede zaak om de verzekeringsmaatschappijen de indicatie te laten bepalen, die willen immers voor een dubbeltje op de eerst rang zitten...

Ik vind het geen goede ontwikkeling als de indicatiestelling bij de zorg aanbieder onder gebracht gaat worden. Indicatiestelling is dan niet meer onafhankelijk. Ook al zou je, je op dit moment ook kunnen afvragen of het CIZ hier nog de juiste "onafhankelijke"partij voor is, maar dit even ter zijde. Ik als PGB houder ben heel goed instaat te bepalen wat ik nodig heb, en vind het niet kies als de zorg verlener dit voor mij zou moeten gaan bepalen.
Waarom? Een zorg verlener heeft er baat bij. Daarnaast verstoord het de verhouding tussen zorg vrager(werkgever) en zorg aanbieder(werknemer) Er kan veel te gemakkelijk een situatie ontstaan, waar macht een rol gaat spelen.

Ik graag nog op deze quote van Bogge025 in gaan: n het geval van een herindicatie is een volledig afhankelijke indicatiesteller niet op de hoogte van alle "in's" en "out's" van de budgethouder"

Bij het PGB is het de bedoeling dat de budgethouder zelf weet wat hij of zij voor zorg nodig heeft. Het zou toch zo fijn zijn, als deze betutteling en aaname cultuur dat mensen die zorg nodig hebben bijvoorbaat niet in staat zouden zijn aan te geven wat deze zorg moet inhouden.

Juist een reden om de indicatiestelling zo onafhankelijk mogelijk te houden

En als laatste vraag ik mij in dit alles af, waar blijft de PGB houder in dit hele verhaal, dit voorstel is tegendraads aan het princiepe klant gericht werken.

Nee hoor, mijn zorg verleners blijven beslist buiten mijn indicatiestelling

Inderdaad.Zorgaanbieders hebben er baat bij dat alles gladjes verloopt, en bieden daarom vaak hulp aan.Dit is slechts eigen belang.Ook bij indiceren.Gaat natuurlijk om geld.

Indiceren moet gebeuren door een onafhankelijke instelling, en niet door de zorgaanbieder!
De zorgaanbieder bepaalt niet welke zorg goed is.Dat weet een ouder vaak zelf, of een zelfstandig functionerende gehandicapte.

Als budgethouder heb ik de regie over de gelden welk ik uitbetaal aan de zorgverleners.Ik controleer de zorg ook, want heb direct contact.

De mevrouw Raymakers van ABC zorg, is een goed voorbeeld van hoe het niet zou moeten.Mevrouw Raymakers denkt te weten welke zorg goed is?? Ik kom s'morgens weleens kijken of mevr.Raymakers zich wel goed wast en aankleed, en of alles wel schoon is in haar huis.Bedoel maar.

Kortom, geen goed plan.

Ron

Ze kunnen hooguit wat advies geven, en ik neem aan dat indicatie stellen toch niet zo moeilijk is. Ik heb zelf alle medische gegevens van mijn zoontje als ook van mijzelf in een ordner. Meestal stuur ik kopieen mee, en is de zaak toch duidelijk.

Op dit moment vind ik dat bijvoorbeeld CIZ, niet op de hoogte zijn van alle gegevens, had ik alweer gemerkt.

De zorgverleners hebben er niks mee te maken hoeveel zorg ik nodig heb. Bovendien ben ik bang dat zorgverleners extra indicaties geven ivm het geld wat ze uiteindelijk weer zelf krijgen. Nee, ik ben er geen voorstander van!

Laat ik het korthouden: in dit land bepaald het geld de macht. Zorgverleners zijn er bij gebaad om zoveel mogelijk zorg te verlenen en daarvoor de nodige gelden te kunnen ontvangen. Derhalve kunnen zij onmogelijk als onpartijdigen worden aangemerkt. Bij de WMO woningaanpassingen komen ook in de woning te ergotherapeuten de woning en de beperkingen ter plaatse controleren. Waarom dan ook niet een "huisbezoek of verblijfsbezoek" bij de aanvrager van de indicatie.? het vaststellen van de zorgbehoefteis een specialistisch werk wat echt overgelaten moet worden aan de daarvoor opgeleidenen......
Daarom pleit ik ook voor behoud van een onafhankelijke instanie die een zorg aanvraag behandeld. Zelf heb ik a.d.h.v. de beleidnota januari 2010 van het Min. van Soc. zaken mijn zorgbehoefte bepaald a.d.h.v. de door het CIS gehanteerde normen die indie beleidnota zijn vermeld. Zo weet ik precies wat en hoeveel voor zorg ik nodig heb. het CIZ heeft mijn zorgaanvraag daarop volledig geaccepteerd. Overigens blijf ik van mening dat voor vele gehandicapten in dit land een goed gebruik van en toepassing geven aan het PGB "een brug te ver is".........Dit blijkt uit de vele onmisssies en problemen die ik op diverse forum sites aangaande het PGB constateer.....
Ad.

Laat ik dit zeggen; Ik heb meer moeite met invullen van het B-formulier (GGZ) dan ooit met de directe begeleiding! Als eerst komt dat door de onsamenhangende vragen die er zijn, het is vrijwel niet mogelijk om hiervan een samenhangend beeld te schetsen, als tweede is het zo dat wanneer een mens met zijn of haar problemen niet past binnen de indicatie, deze mens bijna ''administratief gevormd'' moet worden om zo in de juiste functie en klasse terecht te kunnen komen. Dit voor de inzichtelijkheid van de indicatiesteller..
Blijft bij mij de vraag, is de indicatie er voor de mens of is de mens er voor de indicatie?

Ik ben absoluut niet gecharmeerd van het hele fenomeen ''indicatiesteller'', aangezien dit veel meer kennis vereist dan alleen maar wat kruisjes neerzetten na een soort van kruisverhoor (vragenlijst die niet klopt qua samenhang) tijdens een huisbezoek.
Wat mij nog meer dwarszit is dit; door de hoeveelheid informatie om zodoende transparantie van zorg te krijgen voor de Zorgverzekeraar, komt in ieder geval mijn beroepsgeheim (=zwijgplicht) behoorlijk in het gedrang.

Wat ik wel duidelijk wil zeggen is wanneer Zorgaanbieders de hulpvraag zo manipuleren dat dit valt binnen hun aanbod, mag deze geroyeerd worden uit de desbetreffende beroepsregister(s)
Wat misschien wel handig is, is om duidelijke afspraken te maken mbt. de groep hulpverleners die kunnen indiceren. Denk hierbij aan een BIG-registratie o.i.d., is geen garantie, wel een mogelijkheid om malafide lieden zoveel mogelijk uit te sluiten.

Een gedegen aanvraag gaat samen met een goed onderbouwd en helder verslag van de eventuele intake en een duidelijk, plus ondertekend, begeleidingsplan. Dit alles in samenspraak met de client. De hulpvraag is echt leidend en niet het aanbod! Mocht de hulpvraag breder zijn dan het aanbod, dan anderen inschakelen en samenwerken.

Niet elke zorgaanbieder is voldoende uitgerust om een indicatie te stellen, ik denk dat dit echt overgelaten moet worden aan die professionals die voldoende geschoold zijn in hun specifiek vakgebied.

Lijkt mij wel dat meer samenwerking op zijn plaats is tussen indicatiestellers en zorgverleners, vooral bij gecompliceerde problematiek.

Het lijkt mij geen goede zaak. Er zullen veel te hoge indicaties aangevraagd worden.
Veel zorgverleners zijn niet bekwaam om in te schatten hoeveel zorg iemand nodig heeft. Ik loop hier wekelijks tegenaan. Alleen een ervaren Hbo-verpleegkundige kan op basis van haar kennis over ziektebeelden en haar praktijkervaring inschatten hoeveel zorg iemand nodig heeft.

In het geval van een herindicatie is een volledig afhankelijke indicatiesteller niet op de hoogte van alle "in's" en "out's" van de budgethouder. Terwijl een zorgverlener dit vaak wel is en ook goed in staat is in te schatten wat er nodig is. In samenspraak met de budgethouder.
De controle van een herindicatie zou moeten plaatsvinden door het CIZ. Wellicht moet er een kwaliteitssysteem moeten komen voor de herindicaties. Ik denk tevens dat de zorgverlener de zorg zou moeten verantwoorden. " Wat hebben we gedaan om doelen te bereiken en wat zullen de doelen zijn voor de volgende indicatieperiode".

Veronique Raymakers
ABC Zorg

Het klinkt bij mij alsof ze er van uit gaan dat alle zorgaanbieders voor het indiceren genoeg capacitetien hebben. Inclusief huishoudelijke hulp en de avondoppas voor hun gehandicapt kind bijvoorbeeld. Welke professionele beredenering is er dan geweest om te bepalen wat het budget wordt. Daarnaast wordt het erg verleidelijk gemaakt om de indicatie veel hoger in te schalen, dan daadwerkelijk nodig is. Op die manier kan de zorgaanbieder en eventueel de ouders meer graantjes mee pikken. Nee, het lijkt mij ook geen goede ontwikkeling. Net als Roeland ben ik voor een onafhankelijke indicatiesteller.

Het is al jarenlang de praktijk dat zorgaanbieders op zijn minst "behulpzaam zijn" bij het aanvragen van indicaties, en daarbij soms vergaand de regie in handen hebben. Dat gebeurt dan wel op verzoek van ouders en verwanten van clienten, die op zijn minst mee ondertekenen.
Dit wordt door diezelfde zorgaanbieders als niet wenselijk beschouwd, maar levert vaak minder problemen op dan wanneer zorgvragers er alleen zelf voor verantwoordelijk zijn.
Het zou mooi zijn als het volledig door onafhankelijke indicatiestellers zou kunnen gebeuren. De praktijk van alledag zal ook PGB-budgethouders niet al te optimistisch stemmen!

Roeland Vollaard,
voormalig clustermanager Kinderdagcentrum,
nu Pgb-hulpverlener (PGB-school)